Guest Author “وہ سکھ تھا، ہمارا ہیرو کیسے ہو سکتا ہے
ویسے ہی جیسے جسٹس کارلینئس، راجندر سنگھ بیدی، کرشن چندر اور دیگر نہ صرف آپ کے ہیرو اور ادیب ہیں بلکہ نصاب کا بھی حصہ ہیں۔
”وہ سکھوں کی سرکار تھی اور مسلمانوں پر بہت ظلم کرتی تھی، بادشاہی مسجد میں گھوڑے بھی باندھے گئے۔“
جدوں پُچھیے کہ حوالہ کتھے وے، تے جواب آئیں بائیں شائیں ہی ہُندا اے۔
اج، گجرانوالے جمے پنجاب دے پُتر تے شیرِ پنجاب دا لقب پاون والے مہاراجہ رنجیت سنگھ دی برسی اے۔ یاد رہوے کہ بادشاہاں دے دور وچ بادشاہ اوہیو کُجھ کردے سَن، جس دا رواج سی، بھاویں کوئی ہندو ہووے، سکھ یا مسلمان۔
رنجیت سنگھ ساڈا ہیرو ایس لئی ہے، کیونجے اوس نے ساہنوں مسلمان افغان حملہ آوراں توں بچایا۔ پہاڑاں ولوں آوندے حملہ آوراں کدے بوہے کھڑکا کے نہیں سی پُچھیا کہ تُسیں مسلمان پنجابی او یا ہندو یا سکھ؟ سب نوں لُٹ کے لے جاندے، سب دیاں دھیاں بھیناں دی پَت رولدے، گھر اجاڑدے، اگاں لاوندے۔
رنجیت سنگھ دے سپہ سالار ہری سنگھ نلوا نیں او نتھ پائی کہ اج تائیں حملہ آور پرت کے نہیں آئے۔
ایہ مجسمہ اسلامی جمہوریہ پاکستان دی پنجاب سرکار نیں شاہی قلعے وچ لایا سی۔ دو تن وار ایہنوں مذہبی جنونیاں نیں بھنیا، تے ہُن سرکار نیں چُک کے کرتار پُر گردوارے وچ لا دتا اے۔
پہلی گل کہ گردوارہ ارداس کرن دی تھاں اے، متھا ٹیکن دی تھاں اے۔ اوتھے کوئی راجہ ہووے یا مہاراجہ، ہر کوئی ننگے پیریں آوے گا تے اوتھے ای لنگر کھاوے گا، جتھے دوجے منُکھ کھاندے نیں۔ ایس لئی ایس مجسمے دی تھاں گُردوارہ نہیں ہو سکدا۔ ایہدی اصل تھاں لہور دا شاہی قلعہ ای اے، جتھے اصل لہور دربار سی۔
دوجی گل، کہ جھوٹی تاریخ بوہتی دیر نہیں جی سکدی۔ کدے نہ کدے نتارا ہو ای جاندا اے۔ اجوکی پنجابی پیڑھی اپنے اصل ول پرت رہی اے۔
